Wat je soms hoort als mensen over merken praten is dat bestaande woorden geen merk kunnen zijn. Dat is een fabel: zolang het woord niets zegt over het product, kan het woord een prima onderscheidend merk zijn. Een van de bekendste voorbeelden is Apple. Voor appels is dit woord natuurlijk geen geschikt merk, maar het woord Apple zegt niets over de eigenschappen of kenmerken van elektronica of mobiele telefoons.

Wel zijn bestaande woorden populair om als merk te gebruiken en komt een kwestie in de regel vaker voor dan bij een fantasiewoord. Zo moest Apple in het Verenigd Koninkrijk optreden tegen het merk Apple Toys voor speelgoed. Apple beschikt over meerdere registraties voor een veelvoud aan producten en diensten en dus ook een registratie voor speelgoed. Wel is de gebruiksverplichting van toepassing.

De merkhouder van Apple Toys heeft (helaas) geen specialist in de arm genomen om zich te verdedigen. Hier laat de merkhouder kansen liggen aangezien het maar de vraag is of Apple haar merk voor speelgoed heeft gebruikt. Apple had namelijk bewijs van de bekendheid van haar merk ingediend en hierover zegt het merkenbureau van de UK dat dit bewijs alleen laat zien dat er spelletjes gespeeld kunnen worden op de tablets en telefoons van Apple. Ook gaf de merkhouder volmondig toe dat Apple een bekend merk is (ook niet het handigste om te doen in een oppositie).

Het merkenbureau van de UK hoeft vervolgens alleen de vraag te beantwoorden of er risico van verwarring is. De merken lijken visueel, auditief en conceptueel volgens deze instantie, de producten zijn identiek. Dus ja, risico van verwarring is aanwezig en Apple wordt in het gelijk gesteld.

 

Vorige bericht: