Bij sommige kwesties denk je direct: dat moet toch niet kunnen. Zo ook bij Hugo Boss tegen Lee Boss. Iemand bij Lee Boss moet onder een steen hebben gelegen of dit moet erg bewust zijn gedaan (en dat is dan erg naïef).

De merken en vooral de logo’s lijken heel erg op elkaar. Maar de complicerende factor in deze kwestie is dat er sprake was van een aanvraag in de EU van het merk Lee Boss voor niet gelijksoortige producten, namelijk keukenapparatuur. Bekende merken zoals Hugo Boss kennen wel een ruimere bescherming, juist om dit soort gevallen te voorkomen. Toch betekent dit dat Hugo Boss wel vol aan de bak moet. Ook al is de inbreuk evident.

Hugo Boss kwam uiteraard tegen de aanvraag van het merk Lee Boss in verzet en moest als eerste de bekendheid van haar merk aantonen. Een taak die niet te licht moet worden opgevat. Niettemin slaagt Hugo Boss er wel in om de bekendheid aan te tonen voor kleding. Vervolgens wordt door het Europese merkenbureau gekeken in hoeverre de merken lijken en of de consument een verband zou kunnen leggen tussen de merken. Een verband aantonen tussen keukenapparatuur en mode zou wel eens moeilijk kunnen zijn. Het Europese merkenbureau beaamt dat de producten geenszins soortgelijk zijn maar zegt tegelijkertijd dat een dergelijk verband wel degelijk gelegd kan worden. Hugo Boss is een luxemerk en is actief in meerdere segmenten waardoor de consument toch een verband kan leggen tussen de merken. Tot slot de vraag of Lee Boss mee zou kunnen liften op de reputatie en bekendheid van Hugo Boss dan wel of er afbreuk van het merk kan plaatsvinden. Een nogal retorische vraag in dit geval. Hugo Boss slaagt er dus met vlag en wimpel in dit merk tegen te houden.

Vorige bericht: