Merken zie je overal. Een kleur, een deuntje en zelfs de vorm van een product kan al merkherkenning opleveren. Dit soort onderscheidingstekens blijven in de regel wat minder hangen, anders dan een woord of een logo. Om die reden zijn dit soort onderscheidingstekens ook moeilijker te registreren als merk.

Momenteel nemen korte filmpjes die als merk worden ingediend een vlucht. Neem bijvoorbeeld de intro van Netflix die wordt getoond voordat je de serie start. Het aanstekelijke PABAM! markeert weer een nieuwe aflevering van Peaky Blinders of Atypical. Onderscheidend? Zeker! Dit fragment is nu als Europees merk ingediend en geaccepteerd. De acceptatie komt vooral  door de N die wordt getoond. Het geluidsfragment, wat werd omschreven as “The mark consists of a sound mark comprising two sixteenth note timpani strikes on D2 and D3, simultaneously which with are played three dotted half notes on D2, D4, and D5“ werd eerder door het Europese merkenbureau afgewezen door een gebrek aan onderscheidend vermogen.

Het is aan de merkhouder om aan te tonen dat een merk dit onderscheidend vermogen wel heeft verkregen en dat de consument het geluidsfragment als merk is gaan zien. In de regel heb je hiervoor marktonderzoeken nodig en bewijs van de bekendheid van het merk. Een lastige, dure en tijdrovende klus. Vandaar waarschijnlijk dat Netflix uiteindelijk heeft afgezien van het ingediende beroep en de merkaanvraag heeft ingetrokken.

 

Vorige bericht: